3-پرستيده شدن آراز :

 انسان آن روز رود ارس را به شدت!! مي پرستيد و بر سر توهين و بي احترامي به آن، انسان هاي بي گناهي ! را گشته يا قرباني رود مي كردند.ص23

نويسنده محترم پرستيده شدن رود ارس آنهم به شدت توسط انسان آن روز را به استناد كدام منبع قابل وثوق نوشته است. معيار سنجش چه بوده كه نتيجه " بشدت " بودن پرستش براي ايشان حادث شده . منظور ايشان از "آن روز" كدام روز است و . . . .

4- كوه هاي آرارات و  جودي :

 ناقل، اين دو كوه را كه يكي در شمال شرق مرز ايران و ديگر جنوب شرق تركيه كنار مرز عراق با تركيه قرار دارند با هم خلط كرده و آنها را يكي دانسته و علمدار گرگر را در فاصله 60 كيلومتري كوه جودي قرار داده است . اين مطالب تماماً اشتباه است زيرا، مابين دو كوه ياد شد  حد اقل 300 كيلومتر و علمدارگرگر از كوه جودي حدود 360 و كوه آغري(آرارات)  حدود .23 كيلومتر فاصله است.

5- نويسنده در بسيار جاي كتاب، با اصرار براي اسامي كه معاني ومفاهيم آن در زبان رايج محل معلوم و آشكار است معني تراشي نموده است كه با هيچكدام از علوم، قابل توجيه نيست. مثل نام دره دؤز (Dere düz ) كه آنرا دره دُزد دانسته.  ص 45و . . . نامهاي مانوس تركي محل و اشخاص را مغاير با قاعده فعل و فاعل اين زبان ،عوض فرموده. مثل تبديل دَوَچي ولي به ولي دَوَچي ص115و . .  .

6- در صفحه 80 منشاء اشعار ماهني (ترانه ) معروف آپاردي سللر سارامي  بير اوجا بويلي بالامي... را ،سيلي ميداند كه در 1307 شمسي در نووارجان جاري شده دانسته كه غلط محظ است و در همان صفحه زلزله رخ داده در سال 1840 ميلادي علمدار را ناشي ازفعاليت آتشفشاني كوه آغري (آرارات)  كه 5/1 ميليون سال قبل بوجود آمده، قلمداد نمودهاست. در حالي است كه حداقل هزار سال است كوه مذكور ساكت است و هيچگونه فعاليت آتشفشاني آن گزارش نشده است .

.

6-كئولان تپه (كؤل تپه)

  ... كول تپه كه مانند قارچي از درون زمين هاي مسطح اطراف روييده است قرن ها است كه با دهانه هاي گشاده غارهاي خود بر ساكيس؟! [ منظور ساكنين] اطراف نيش خند مي زند، جمجمه ها و اشياء متعلق به آنها [ به كي ها؟] تبديل به خاكستر شده و در كاوش هاي محلي از زير خاك بيرون مي آيند. . . باستان شناسان نظر ميدهند در جاي فعلي تپه، آتشكده اي و در اطراف آن شهري وجود داشته كه متعلق به زردتشت يا پيش و پس از او بوده است كه در اثر زلزله  و توفان و عوامل ديگر طبيعي از بين رفته است( صفحه 46 كتاب).

 هر چه حقير نظر بر تپه نمود و تصور خود را به كار انداخت نتوانستم بفهمم كه نويسنده محترم به استناد كدام مباني علمي، تپه را از زمين رويانده و شبيه قارچ نموده و در آن غارهايي بوجود آورده و دهن اين غارهاي زبان بسته را قرن ها در حال نيش خنده به ساكيس؟ باز نگه داشته است. هر چقدر به خود فشار آوردم نتوانستم بفهمم غار كه هيچ،آدميزاد با دهن باز، چگونه ميتواند نيشخند بزند ؟ !.

نويسنده ميفرمايند: جمجمه ها تبديل به خاكستر شده ودر كاوش هاي باستانشناسان بيرون آمده؟ اولاً در اين تپه تا كنون هيچگونه كاوش باستانشناساسي كه باعث بيرون آمدن چيزي از آن بشود از طرف باستانشناسان جز بررسي ميداني يا سطحي انجام نگرفته ثانياً جمجمه يعني استخوان، در اثر ماندن در زيرخاك چگونه تبديل به خاكستر مي شود؟ و وقتي هم تبديل به خاكستر شده ، چگونه ميشود جمجمه بودن اين خاكستر را تشخيص داد؟ كه نويسنده محترم آن را تشخيص داده است. ثالثاً هيچ باستانشناسي تاكنون آتشكده بودن اين تپه را اعلام نكرده رابعاً بفرض ، اينجا آتشكده بوده چگونه اين آتشكده متعلق به قبل از زردتشت، بنيان گذار ديني كه در آن آتش مقدس است و آتشكده از آن ناشي است، ميتواند باشد؟! و همچنين جناب نويسنده به خلق آتشكده بسنده نكرده بدون هيچگونه دليل و سند آن را آذر( صفحه27 كتاب) نام گذاشته و در اطراف آن شهري هم احداث نموده و سپس آنرا با توفان و زلزله و . . . از بين برده است و...  الله يرين گؤيؤ بلاسن دان حفظ اتسين.

در هيچيك از منابع از آتشكده اي بنام آذر ذكري بميان نيامده است. آتشكده هاي شناخته شده ومذكور در منابع عبارتند از : پارس ،‌آذرمهر ، آذربهرام ، آذر آئين ، آذرخزين ، آذر برزين، آذر زردتشت ،‌آذركشسب،   حال نويسنده محترم اين آتشكده را از كجا كشف و چگونه خلق كرده و اين تپه را در صفحه 27 كتاب خود با نام آتشكده آذر مفتخر كرده ، معلوم نيست . ناگفته نبايد گذشت كه آتشكدة آذر نام تذكره اي (كتابي ) است حاوي گلچيني از اشعار نزديك به 850 شاعر پارسي گوي كه آن را حاج لطفعلي بيك آذر بيگدلي شاملو متخلص به آذر تاليف گرده است. شايد نويسنده محترم نام اين كتاب را شنيده بوده و آنرا آتشكده تصور و بر اين تپه گذارده است

ناگفته نبايد گذشت كه اين تپه آتشكده نيست (در باره اين مكان متعاقبا مطالب مفصل براي شما خواهم فرستاد)

ادامه ذارد....